Kehilangan kemahiran (regresi) pada anak autisme: apa kata kajian dan langkah yang boleh diambil ibu bapa

Sesetengah ibu bapa menceritakan pengalaman yang sangat membimbangkan: anak sudah mula menyebut beberapa perkataan, melambai atau bermain cak-cak, kemudian dalam beberapa minggu atau bulan, kemahiran itu seolah-olah hilang. Anak menjadi lebih senyap, kurang menoleh apabila dipanggil dan kurang berminat dengan orang di sekelilingnya. Kehilangan kemahiran yang sudah dikuasai ini dipanggil regresi.

Berapa biasa regresi dalam autisme?

Meta-analisis terkini terhadap 75 kajian yang melibatkan 33,014 peserta mendapati kadar regresi gabungan ialah 30% dalam kalangan kanak-kanak autisme, dengan purata umur bermula 19.8 bulan. Kadar ini berbeza mengikut takrif yang digunakan: kira-kira 20% apabila hanya kehilangan bahasa dikira, dan kira-kira 40% apabila kehilangan bahasa dan kemahiran sosial dikira bersama (Tan et al., 2021). Meta-analisis lebih awal terhadap 85 artikel melaporkan kadar 32.1% pada purata umur 1.78 tahun, dengan risiko yang sama bagi kanak-kanak lelaki dan perempuan (Barger et al., 2013).

Kajian lain mendapati kehilangan kemahiran biasanya berlaku antara 18 dan 21 bulan (Goldberg et al., 2003). Kajian prospektif, iaitu kajian yang mengikuti bayi dari awal, pula menunjukkan bahawa kehilangan secara halus dan berperingkat mungkin lebih biasa daripada yang disangka, dan ingatan ibu bapa tentang masa sebenar perubahan tidak selalu tepat (Pearson et al., 2018).

Adakah kemahiran boleh kembali?

Satu kajian terhadap 675 kanak-kanak prasekolah autisme mendapati 26% mengalami regresi sosial dan bahasa. Daripada kumpulan ini, 76% telah memperoleh semula kemahiran yang hilang semasa kajian tamat (Reyes et al., 2023). Kajian lain mendapati ramai kanak-kanak memperoleh semula sebahagian kemahiran pada umur 3.5 hingga 5 tahun, dan ibu bapa mengaitkannya dengan terapi dan pengajaran yang diterima (Goldberg et al., 2003). Ini bukan jaminan bagi setiap anak, tetapi menunjukkan bahawa sokongan awal tetap bermakna.

Perlu diingat, perjalanan setiap anak berbeza. Ada anak yang memperoleh semula kemahiran dengan cepat, ada yang perlahan, dan ada yang membina kemahiran baharu melalui cara lain seperti gambar atau gerak isyarat. Fokus utama ialah membantu anak berkomunikasi dan berhubung dengan keluarga, apa jua bentuknya.

Kenapa pemeriksaan perubatan penting

Kajian terhadap 930 peserta mendapati 22.7% mengalami regresi, dan kumpulan ini mempunyai kadar epilepsi yang lebih tinggi (Tonekaboni et al., 2025). Kehilangan kemahiran juga boleh berpunca daripada keadaan lain seperti masalah pendengaran atau sawan. Oleh itu, kehilangan kemahiran pada mana-mana umur perlu diperiksa oleh doktor dan tidak boleh ditunggu sahaja.

Apa yang ibu bapa boleh buat

1. Catat dengan teliti. Tulis kemahiran yang hilang, anggaran bila ia berlaku dan apa-apa perubahan lain seperti tidur, makan atau tingkah laku.
2. Simpan video lama anak. Rakaman anak bercakap atau bermain sebelum perubahan sangat membantu doktor memahami apa yang berlaku.
3. Jumpa doktor dengan segera. Minta pemeriksaan perkembangan, pendengaran dan, jika doktor mendapati perlu, pemeriksaan lanjut.
4. Teruskan interaksi harian. Bermain, bercakap, menyanyi dan membaca bersama anak setiap hari, walaupun tindak balasnya berkurang.
5. Mulakan intervensi awal tanpa menunggu. Sokongan pertuturan dan perkembangan boleh dimulakan sementara penilaian berjalan.
6. Jaga diri sendiri. Regresi bukan disebabkan oleh ibu bapa. Elakkan menyalahkan diri dan dapatkan sokongan keluarga.

Penutup

Regresi boleh menakutkan, tetapi ibu bapa tidak perlu menghadapinya bersendirian. Pemerhatian yang teliti, pemeriksaan awal dan sokongan berterusan ialah langkah yang paling berguna. Bincang dengan doktor atau ahli terapi pertuturan untuk merancang langkah seterusnya.

Penafian: Artikel ini ialah maklumat pendidikan umum dan bukan nasihat klinikal individu. Setiap anak berbeza; dapatkan nasihat profesional yang bertauliah untuk keperluan anak anda.

Rujukan

• Barger BD, et al. (2013). Prevalence and onset of regression within autism spectrum disorders: a meta-analytic review. Journal of Autism and Developmental Disorders. https://doi.org/10.1007/s10803-012-1621-x
• Goldberg WA, et al. (2003). Language and other regression: assessment and timing. Journal of Autism and Developmental Disorders. https://doi.org/10.1023/B:JADD.0000005998.47370.ef
• Pearson N, et al. (2018). Regression in autism spectrum disorder: reconciling findings from retrospective and prospective research. Autism Research. https://doi.org/10.1002/aur.2035
• Reyes N, et al. (2023). Social and language regression: characteristics of children with autism spectrum disorder in a community-based sample. Journal of Developmental and Physical Disabilities. https://doi.org/10.1007/s10882-023-09929-1
• Tan C, et al. (2021). Prevalence and age of onset of regression in children with autism spectrum disorder: a systematic review and meta-analytical update. Autism Research. https://doi.org/10.1002/aur.2463
• Tonekaboni SH, et al. (2025). Comparative analysis of phenotypic and genotypic differences between individuals affected by regressive and non-regressive autism. Autism Research. https://doi.org/10.1002/aur.70029